Click to view this issue
Friday, September 22, 2017
News Update
 

1434

2009 അറുപതാം വാര്‍ഷികപ്പതിപ്പ്‌

പുസ്തകം 2009 ലക്കം 0

മുസലിം പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളും സമുദായത്തിന്റെ പൊതു അജണ്ടയും

ഡോ. എം.എം ബഷീര്‍‌

എ.ഡി എട്ടാം ശതകത്തിനുമുമ്പേ കേരളത്തിലെ ജനങ്ങള്‍ അറബികളുമായി വ്യവഹാരങ്ങളില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടിരുന്നു. പേര്‍ഷ്യയും ചൈനയുമായും കേരളത്തിന് ഇടപാടുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നതായി ചരിത്രരേഖകളില്‍ കാണാം. അറബികളുമായുള്ള വ്യവഹാരങ്ങളില്‍...

 
 

എ.ഡി എട്ടാം ശതകത്തിനുമുമ്പേ കേരളത്തിലെ ജനങ്ങള്‍ അറബികളുമായി വ്യവഹാരങ്ങളില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടിരുന്നു. പേര്‍ഷ്യയും ചൈനയുമായും കേരളത്തിന് ഇടപാടുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നതായി ചരിത്രരേഖകളില്‍ കാണാം. അറബികളുമായുള്ള വ്യവഹാരങ്ങളില്‍ വ്യാപാരവും വിവാഹവുമായിരുന്നു കൂടുതല്‍. സംസ്‌കാരങ്ങളും ആചാരങ്ങളും അതുവഴി പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. അതുപോലെത്തന്നെ ആര്യന്മാരും കേരളവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം വഴിയും ചില സ്വാധീനങ്ങള്‍ ഇവിടെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി.

 
തമിഴ് ഭാഷ പൊതുവെ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. പിന്നീട് ആര്യന്മാരുടെ ഭാഷയായ സംസ്‌കൃതവും പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഭാഷകളും കൂടിച്ചേര്‍ന്ന് വിവിധങ്ങളായ ഭാഷകള്‍ രൂപപ്പെട്ടു. മലയാളം, തമിഴ്, കന്നഡ, തെലുങ്ക് തുടങ്ങി ദ്രാവിഡ ഭാഷകളില്‍ സംസ്‌കൃതത്തിന്റെയും അറബിയുടെയും സ്വാധീനങ്ങള്‍ കാണാം. പ്രാദേശിക ഭാഷകളെ അറബി ലിപികളില്‍ എഴുതുവാനുള്ള ശ്രമങ്ങള്‍ മുസ്‌ലിംകളുടെ ഭാഗത്തുനിന്നുണ്ടായി. അറബിമലയാളം, അറബിതെലുങ്ക്, അറബികന്നഡ, അറബിതമിഴ് തുടങ്ങിയ ഭാഷകള്‍ അങ്ങനെയാണ് രൂപപ്പെട്ടത്. കേരളത്തിലെ മുസ്‌ലിം സമുദായത്തിനിടയില്‍ വേരുകള്‍ ഉറപ്പിക്കാന്‍ അറബിമലയാള ഭാഷക്ക് സാധിച്ചു. അവരുടെ മതപഠനങ്ങളുടെ മീഡിയമായി വര്‍ത്തിച്ചത് പ്രസ്തുത ഭാഷയായിരുന്നു. ധാരാളം ആനുകാലികങ്ങളും ദിനപത്രങ്ങളും സാംസ്‌കാരിക, സാഹിത്യ കൃതികളും അറബി മലയാളത്തില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
 
മുസ്‌ലിം സമുദായത്തിലെ സ്ത്രീകള്‍ സാക്ഷരരായിരുന്നില്ല എന്ന വിലയിരുത്തല്‍ അപ്രസക്തമാണ്. അറബിമലയാളത്തില്‍ പുറത്തിറങ്ങിയിരുന്ന മാസികകളും ദിനപത്രങ്ങളും മതഗ്രന്ഥങ്ങളും വായിക്കാനും എഴുതാനും അവര്‍ക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. റോമന്‍ ലിപിയില്‍ ലോകത്തെ മിക്ക ഭാഷകളും എഴുതാന്‍ സാധിച്ചിരുന്നതുപോലെ അറബിയിലും വിവിധ ഭാഷകള്‍ എഴുതാന്‍ സാധിക്കുമായിരുന്നു. ഇന്ന് നമ്മള്‍ ഇംഗ്ലീഷില്‍ വിവിധ ഭാഷകള്‍ മെസേജ് ചെയ്യുന്നതു പോലെ. മുസ്‌ലിംകള്‍ അറബി മലയാളത്തിലൂടെ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്ന മിക്ക കാര്യങ്ങളും മതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവയായിരുന്നു. പൊതു വ്യവഹാരങ്ങളില്‍നിന്നും സാമൂഹിക ചരിത്ര വിജ്ഞാനങ്ങളില്‍നിന്നും അവര്‍ പിറകോട്ടു നില്‍ക്കാന്‍ കാരണമായത് മലയാള ഭാഷയില്‍നിന്ന് അവര്‍ പുറം തിരിഞ്ഞുനിന്നതാണ്. ആധുനിക വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ഭാഷയായ ഇംഗ്ലീഷിനോടും സാഹിത്യഭാഷയായ മലയാളത്തോടും ചരിത്രപരമായ ഒരു സമരത്തില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടതുകൊണ്ട് മുഖ്യധാരയില്‍നിന്നും അവര്‍ മാറ്റിനിര്‍ത്തപ്പെട്ടു. ഒരു ചരിത്രഘട്ടത്തില്‍ സ്വീകരിച്ച ഈ സമരതന്ത്രം അതിനുശേഷവും പ്രമാണമായിത്തീര്‍ന്നതായിരുന്നു ഇതില്‍ ഏറ്റവും വലിയ പരാജയം.
 
മുസ്‌ലിം സമൂഹത്തെ പൊതുവ്യവഹാരങ്ങളുമായി ചേര്‍ത്തുനിര്‍ത്താനുള്ള ശ്രമങ്ങള്‍ നടത്തിയ രണ്ടു പ്രധാന വ്യക്തികളായിരുന്നു സനാഉല്ല മക്തി തങ്ങളും (1847-1908) വക്കം അബ്ദുല്‍ഖാദര്‍ മൗലവിയും (1873-1932). മക്തി തങ്ങള്‍ കേരളത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗങ്ങളില്‍ കേന്ദ്രീകരിച്ചപ്പോള്‍ അബ്ദുല്‍ഖാദര്‍ മൗലവി തെക്കുഭാഗങ്ങളിലാണ് പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്നത്. വക്കം അബ്ദുല്‍ ഖാദര്‍ മൗലവിയുടെ സമകാലികനായിരുന്നു ശ്രീനാരായണ ഗുരു (1856-1928). വക്കം മൗലവിയും ശ്രീനാരായണ ഗുരുവും ഫാദര്‍ ആല്‍ഫ്രഡും തമ്മില്‍ മതസൗഹാര്‍ദ സംവാദങ്ങള്‍ നടന്നതായും ചരിത്രത്തില്‍ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഗുരുവിന്റെ 'ഒരു ജാതി ഒരു മതം ഒരു ദൈവം' എന്ന സിദ്ധാന്തത്തില്‍ വക്കം മൗലവിയുടെ വലിയ സ്വാധീനങ്ങള്‍ കാണാന്‍ സാധിക്കും.
 
വക്കം മൗലവിയും സനാഉല്ല മക്തി തങ്ങളും അറബിമലയാളത്തില്‍ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങള്‍ നടത്തി സമുദായത്തെ ബോധവത്കരിക്കുന്നതോടൊപ്പം മലയാള ഭാഷയുമായി അവരെ അടുപ്പിക്കാന്‍ മലയാളത്തിലും പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങള്‍ ആരംഭിച്ചു. മക്തി തങ്ങളുടെയും വക്കം മൗലവിയുടെയും 'പുരോഗതി' എന്ന അമൂര്‍ത്തമായ ആശയമാണ് പില്‍ക്കാലത്ത് നവോത്ഥാന പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ സംഘടനകളാക്കി തരംതിരിച്ചത്. മക്തി തങ്ങള്‍ നല്‍കിയ സംഭാവനകളുടെ ഒരു ഭാഗം പോലും സമുദായത്തിന് നല്‍കാന്‍ പുരോഗമന നവോത്ഥാന സംഘടനകള്‍ക്ക് സാധിക്കാതെ പോയിട്ടുണ്ട്.
 
മുഹമ്മദ് അബ്ദുര്‍റഹ്മാന്‍ സാഹിബ് തുടങ്ങിയ അല്‍അമീന്‍ ദിനപത്രം സമുദായ പരിഷ്‌കരണരംഗത്ത് ഏറെ സംഭാവനകള്‍ അര്‍പ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1934-ല്‍ തലശ്ശേരിയില്‍നിന്നും പ്രസിദ്ധീകരണമാരംഭിച്ച പ്രതിവാര പത്രമായ ചന്ദ്രികയാണ് സമുദായത്തിലെ ആധുനിക പത്രമായി അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. 1938-ല്‍ കോഴിക്കോട്ടുനിന്നാണ് ചന്ദ്രിക ദിനപത്രമായി ഇറങ്ങിയത്. ധാരാളം സാധ്യതകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു പ്രസിദ്ധീകരണമായിരുന്നു ചന്ദ്രിക. പരിഷ്‌കരണ സംരംഭങ്ങളിലൂടെ വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയില്‍ പ്രവേശിച്ച സമുദായത്തിലെ പുതിയ തലമുറകള്‍ക്ക് ഒരു തുടക്കം എന്ന നിലയില്‍ ചന്ദ്രികക്ക് കൂടുതല്‍ സാധ്യതകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാവരും ഇരുട്ടിലായിരുന്നപ്പോള്‍ ചന്ദ്രിക വിളക്ക് കത്തിച്ചുവെക്കുകയും എല്ലാവരും വിളക്ക് തെളിച്ചപ്പോള്‍ അവര്‍ ഇരുട്ടിലാവുകയും ചെയ്തു. പരിഷ്‌കരണ പ്രവണതകളെയും ആശയ സംവാദങ്ങളെയും തികവോടെ സമീപിക്കാന്‍ സാധിക്കാതെ പോയതാണ് അതിന്റെ പരാജയ കാരണങ്ങളില്‍ മുഖ്യമായത്. ചന്ദ്രിക ആഴ്ചപ്പതിപ്പ് സാംസ്‌കാരിക കേരളം ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്ന കാലഘട്ടമുണ്ടായിരുന്നു. വൈക്കം മുഹമ്മദ് ബഷീറിന്റെ 'ഓര്‍മയുടെ അറകള്‍' പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതും എം.ടി വാസുദേവന്‍ നായര്‍, എം. മുകുന്ദന്‍, ടി. പത്മനാഭന്‍ തുടങ്ങിയ കിടയറ്റവരുടെ രചനകള്‍ സ്ഥിരം ഇടം നേടിയിരുന്നതും ചന്ദ്രികയിലായിരുന്നു. ചന്ദ്രിക ആഴ്ചപ്പതിപ്പ് നിര്‍ത്താനുള്ള തീരുമാനം വളരെ ഞെട്ടലോടെയാണ് ഞാന്‍ ശ്രവിച്ചത്. മഹത്തായ ഒരു പൈതൃകത്തെ വളരെ ലാഘവത്തോടെ പിഴുതെറിയുന്ന ആധുനിക കച്ചവടമനസ്സുകളായിരുന്നു അതിനു പിന്നില്‍. സമുദായത്തിന്റെ പത്രം എന്ന ഇടത്തില്‍നിന്ന് സങ്കുചിതമായ രാഷ്ട്രീയ കള്ളിയിലേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നതാണ് അതിന്റെ നിലവാരത്തകര്‍ച്ചയുടെ ഒരു കാരണം. സ്വന്തം കക്ഷിയുടെ മുഖപത്രമാവുന്നതോടൊപ്പം പൊതുവാകാനുള്ള ശ്രമങ്ങളില്‍നിന്ന് ഉള്‍വലിയാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന ഏതൊരു പ്രസിദ്ധീകരണത്തിനും ഈ ഗതി സംഭവിക്കും.
 
1987-ല്‍ ആരംഭിച്ച മാധ്യമം ദിനപത്രമാണ് സമുദായത്തിന്റെ പൊതു അജണ്ടയില്‍ നിറഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്നത്. പലരും വിയോജിക്കുന്ന മത, രാഷ്ട്രീയ കാഴ്ചപ്പാടുകള്‍ നിലനില്‍ക്കെത്തന്നെ പൊതുജനങ്ങളിലേക്ക് സമുദായത്തിന്റെ പ്രതിനിധാനമായി കയറിച്ചെല്ലാന്‍ മാധ്യമത്തിന് സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. പി.കെ ബാലകൃഷ്ണനെപ്പോലെയുള്ള വ്യക്തിത്വങ്ങളെ പത്രത്തിന്റെ ഉന്നതസ്ഥാനങ്ങളില്‍ നിശ്ചയിക്കാനുള്ള വിശാലവീക്ഷണം സംഘടനാതീതമായി പുലര്‍ത്താന്‍ സാധിച്ചതാണ് മാധ്യമത്തിന്റെ വിജയത്തിന്റെ കാരണം. സുകുമാര്‍ അഴീക്കോടിനെ പത്രാധിപരാക്കി ആരംഭിച്ച വര്‍ത്തമാനം ദിനപത്രത്തിന് മുജാഹിദ് സംഘടനകളിലുണ്ടായ പിളര്‍പ്പ് വലിയൊരര്‍ഥത്തില്‍ ആഘാതമായി. സമുദായത്തിനിടയില്‍ ഒരു വിടവ് കണ്ടെത്തുന്നതിലും വേണ്ടത്ര വിജയിക്കാന്‍ അവര്‍ക്ക് സാധിച്ചിട്ടില്ല. പ്രത്യേകമായ രാഷ്ട്രീയ, മത വീക്ഷണങ്ങളുള്ള തേജസ് ദിനപത്രവും യാഥാസ്ഥിതികര്‍ നടത്തുന്ന സിറാജ് ദിനപത്രവും പ്രഗത്ഭരും കഴിവുള്ളവരുമായ പത്രപ്രവര്‍ത്തകരുടെ ശ്രമഫലമായി ഏറക്കുറെ മെച്ചപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. പൊതു വ്യവഹാരങ്ങളുമായി ഒത്തുചേരാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ സമുദായത്തിന്റെ പൊതു അജണ്ടകള്‍ രൂപീകരിക്കുന്നതില്‍ ഈ ദിനപത്രങ്ങള്‍ക്ക് തങ്ങളുടെ സംഘടനാ വീക്ഷണങ്ങള്‍ക്കപ്പുറത്ത് സഞ്ചരിക്കുവാന്‍ സാധിക്കുന്നില്ല. മാധ്യമം ആഴ്ചപ്പതിപ്പ് പോലുള്ളവ കലാ-സാഹിത്യ-സാംസ്‌കാരിക മേഖലകള്‍ക്ക് വേണ്ടത്ര പ്രാധാന്യം നല്‍കാതെ വരികയും ഫീച്ചറുകള്‍ കൂടുതലാവുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. പത്ര, ദൃശ്യ മാധ്യമങ്ങളിലെ വാര്‍ത്തകളുടെ വിശദാംശങ്ങളാണ് ഫീച്ചറുകളായി രൂപപ്പെടുന്നത്. ഡോക്യുമെന്റ് ചെയ്യാന്‍ കഴിയാതെ വരുന്ന വ്യാഖ്യാനങ്ങളാണ് ആഴ്ചയില്‍ ഇറങ്ങുന്ന ഇവ നിര്‍വഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഇവയില്‍ ഗൗരവപ്പെട്ട വിമര്‍ശനങ്ങള്‍, സാഹിത്യ സൃഷ്ടികള്‍ എന്നിവക്ക് ഇടം നല്‍കാന്‍ സാധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
 
മുസ്‌ലിം സമുദായത്തിനിടയില്‍ ധാരാളം പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. കോഴിക്കോട് കേന്ദ്രമായി മാത്രം നൂറോളം പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങള്‍ ആഴ്ചയിലും മാസത്തിലും മുസ്‌ലിം മാനേജ്‌മെന്റുകള്‍ പുറത്തിറക്കുന്നുണ്ട്. പ്രബോധനം, സുന്നി അഫ്കാര്‍, രിസാല, സത്യധാര, അല്‍ ഇര്‍ഫാദ്, സുന്നിവോയ്‌സ്, സെന്‍സിംഗ്, സാംസ്‌കാരിക പൈതൃകം, തേജസ്, ശബാബ്, അല്‍മനാര്‍, വിചിന്തനം തുടങ്ങി നിരവധി പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങള്‍ വിവിധ സംഘടനകള്‍ക്ക് കീഴില്‍ പുറത്തിറങ്ങുന്നുണ്ട്. പൊതുവായ ശബ്ദങ്ങള്‍ എന്ന് പറയാവുന്നവ വളരെ വിരളമാണ്. ഭാഷാപരമായി വളരെ പിന്നാക്കമാണ് നമ്മുടെ മിക്ക പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളും. 'മലയാളത്തില്‍ ഇതെല്ലാം പറയേണ്ടിവന്നതില്‍ ക്ഷമിക്കണേ' എന്ന ശൈലിയോടെയാണ് മിക്ക പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളും മലയാളഭാഷ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത്. നമ്മുടെ മദ്‌റസാ പഠനങ്ങള്‍ക്ക് സംഭവിക്കുന്നതുപോലെയുള്ള വീഴ്ചകളാണ് മതപ്രസിദ്ധീകരണങ്ങള്‍ക്കും സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളത്. ധാരാളം മതപഠന കേന്ദ്രങ്ങളും മതപ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളുമുണ്ടായിട്ടും സമുദായത്തിന്റെ സാഹിത്യാഭിരുചികളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനോ പുതിയ പ്രവണതകളെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നതിനോ മറ്റുള്ളവരോട് മാന്യമായി സംവദിക്കുന്നതിനോ ഇവക്ക് സാധിച്ചിട്ടില്ല.
 
പ്രബോധനം ഈ പ്രതിസന്ധികളില്‍നിന്ന് ഏറക്കുറെ മോചിതമായിട്ടുണ്ട്. പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ 'പഠിപ്പിക്കുക' എന്ന ദൗത്യം അത് ഭംഗിയായി നിര്‍വഹിക്കുന്നുണ്ട്. ഇനിയും ഒരുപാട് ദൂരം സഞ്ചരിക്കേണ്ടതായിട്ടുണ്ട്. പുതിയ കാലത്തിന്റെ ഭാഷയെ സ്വായത്തമാക്കുവാനും സാഹിത്യ മേഖലയില്‍ ബോധപൂര്‍വം ചുവടുവെപ്പുകള്‍ നടത്താനും കഴിയേണ്ടതുണ്ട്. പുതിയ വായനകളെ പരിചയപ്പെടുത്തുവാനും തങ്ങളുടേതായ ഒരു ലോകത്തേക്ക് വായനക്കാരനെ ചലിപ്പിക്കാനും കഴിയുന്ന വിധത്തില്‍ പരിവര്‍ത്തിതമാകേണ്ടതുണ്ട്. മാറ്റങ്ങളെ പതുക്കെ സ്വീകരിക്കുന്ന പ്രവണതകളില്‍നിന്ന് വളരെ വേഗത്തില്‍ ഓടിയെത്താന്‍ ശ്രമിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഭീതിദമായ വേഗത്തിന്റെ കാലഘട്ടത്തില്‍ ചെരിഞ്ഞോടുവാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത് ആത്മഹത്യാപരമായിരിക്കും. മുസ്‌ലിം പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളില്‍ അമുസ്‌ലിംകളുടെ കൈകളില്‍ ഏറെ മെയ്‌വഴക്കത്തോടെ നിലയുറപ്പിക്കാന്‍ പ്രബോധനത്തിന് മാത്രമേ സാധിക്കുകയുള്ളൂ. പൊതുവായനകള്‍, പൊതുസംവാദങ്ങള്‍ എന്നിവ വികസിപ്പിക്കാനുള്ള ആത്മാര്‍ഥമായ ശ്രമങ്ങളേ ചരിത്രത്തിന്റെ ശേഷിപ്പുകളായി നില്‍ക്കുകയുള്ളൂ.
 
സമുദായത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങള്‍ വിശ്വമാനവികമായ ഒരു പോളിസി രൂപപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്. ദിനപത്രങ്ങള്‍ തൂക്കി വില്‍ക്കുന്നതുപോലെ, മുസ്‌ലിം വാരികകളും മാസികകളും കരുതി വെക്കാതെ എടുത്തൊഴിവാക്കുന്നത് ആശയപരമായ കനംകുറവ് കൊണ്ടാണ്. മുന്‍കാലഘട്ടത്തില്‍ മുഖ്യധാരയോട് ഇടഞ്ഞു നിന്നപോലെ മുസ്‌ലിം പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങള്‍ പൊതു വ്യവഹാരങ്ങളില്‍നിന്ന് അകലം പാലിക്കുന്നുണ്ട്. ഇസ്‌ലാമിനെ പഠിപ്പിക്കുന്നതോടൊപ്പം ഇസ്‌ലാമിന്റെ പുതിയ സാധ്യതകളെ പരിചയപ്പെടുത്താനും അവക്ക് സാധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. മതേതരമാവുക എന്നതല്ല അതിനുള്ള വഴി. കൂടുതല്‍ ധൈര്യം സംഭരിച്ച് സാര്‍വലൗകികമായ വീക്ഷണത്തോടെ കാര്യങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യാന്‍ സാധിക്കണം. തുരത്തേണ്ടതിനെ തുരത്താനും തിരുത്തേണ്ടതിനെ തിരുത്താനും ഭിന്നാഭിപ്രായങ്ങളെപ്പോലും ആദരിക്കാനും അവക്ക് സ്ഥലം അനുവദിക്കാനും പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങള്‍ക്ക് സാന്നിധ്യമാവേണ്ടതുണ്ട്. സംഘടനയുടെ ആശയാദര്‍ശങ്ങള്‍ പ്രസരിപ്പിക്കുന്നതോടൊപ്പം സമുദായത്തിന്റെ പൊതുവായ നയരൂപീകരണത്തിനുതകുന്ന സംവാദങ്ങള്‍ക്ക് പ്രത്യേക കോര്‍ണര്‍ നല്‍കാനും മുഴുവന്‍ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളും തയാറായാല്‍ വര്‍ണാഭമായ ഒരു വൈവിധ്യം സമുദായത്തില്‍ തെളിഞ്ഞുവരും. താല്‍ക്കാലികമായ ജീവിതാവസ്ഥകളോടല്ല സ്ഥായിയായ ഈടുവെപ്പുകളോടാണ് അടുത്ത് നില്‍ക്കേണ്ടത്. വിവാദങ്ങളും വികര്‍ഷണങ്ങളും വര്‍ജിച്ച് സത്യസന്ധമായ ആശയ സംവേദനത്തിന് മുസ്‌ലിം പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങള്‍ തുനിഞ്ഞിറങ്ങിയാല്‍ അതൊരു വലിയ ചരിത്രദൗത്യവും സമരവുമായിത്തീരും. അതിനാവട്ടെ നമ്മുടെ പൈതൃകാഘോഷങ്ങള്‍ വിനിയോഗിക്കേണ്ടത്. ഗൗരവപരമായ ഇടപെടലുകള്‍ക്കു പകരം പൈങ്കിളി പൊലിമയില്‍ അഭിരമിക്കാനുള്ള സമുദായത്തിന്റെ സ്ത്രീ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളുടെ ത്വരകള്‍ മാറേണ്ടതുണ്ട്. സ്ത്രീ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങള്‍ പൊതുവായ ഒരു ഇടവും പുതുഭാവങ്ങളോട് സംവദിക്കാനുള്ള കരുത്തും നേടിയെടുക്കേണ്ടതുണ്ട്. മൈലാഞ്ചി മത്സരങ്ങളുടെയും പാചകക്കൂട്ടുകളുടെയും മുഖകാന്തിലേപനങ്ങളുടെയും ബ്രോഷറുകളാകുന്ന പ്രവണത മുസ്‌ലിം സ്ത്രീകളോട് ചെയ്യുന്ന വലിയൊരു അനീതിയാണ്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങള്‍ ഓരോ പാര്‍ട്ടിയുടെയും സര്‍ക്കുലറാവുന്നതില്‍നിന്ന് മാറി സമൂഹത്തിലെ സാംസ്‌കാരിക സര്‍വേയായി മാറേണ്ടതുണ്ട്.
 

 
drmmbasheer@gmail.com
 
തയാറാക്കിയത്
 
ശിഹാബ് പൂക്കോട്ടൂര്‍ 9946816996